- Аз съм Марийка Недостъпната, но за теб съм само Марийка.
- Аз съм Бончо Надарения, но за теб съм само Бончо, защото дара ми остана на оградата.
В училище. Иванчо: - Госпожо, а защо днес сте без сутиен? - Интересно, как се досети, като още даже палтото не съм си свалила? - Няма ви ги бръчките на лицето!
В училище: - Иванчо, колко е 3 по 5 ?! - Не чувам нищо, господине! - Колко е 3 по 5 ?! - Нищо не мога да чуя от тук, говорете по-силно! Изнервен учителят казва: - Не ме мотай И...
Иванчо искаше шоколад, но го даде на Марийка, защото той искаше Марийка още повече.
- Иванчо, вярно ли е, че учителката е викала вчера баща ти да му се оплаква от теб? - Вярно е. Днес пък вика майка ми, да се оплаква от поведението на баща ми.
- Иванчо! Изчерпа ми се търпението! Утре без баща си да не идваш! - Добре, госпожо, ще дойда вдругиден.